Ciekawe zastosowania i gadżety AI – część piąta

Sztuczna inteligencja jest obecna w urządzeniach, których zastosowanie może zaskakiwać. Na rynku pojawiają się gadżety wykorzystujące AI do tworzenia muzyki, rejestrowania i analizowania dźwięku, sterowania kamerami czy wspierania pracy robotów. Niektóre z nich rozwiązują bardzo konkretne problemy, inne otwierają nowe możliwości w obszarach, w których dotąd nie kojarzyliśmy obecności sztucznej inteligencji.

W kolejnej części naszej serii o ciekawych zastosowaniach i gadżetach AI opisujemy ciekawe urządzenia wykorzystujące tę technologię, a także projekty, które wyróżniają się pomysłowym zastosowaniem. Poprzednie części dostępne są tutaj: część pierwsza, druga, trzecia i czwarta.

xTool C1 – kreatywne projekty

xTool C1 to niewielkie urządzenie, które pozwala samodzielnie przygotować kolorowe naklejki, personalizowane ubrania, ozdobne kartki czy papierowe dekoracje. xTool C1 łączy w jednej maszynie funkcje drukowania w pełnym kolorze, skanowania materiałów i precyzyjnego wycinania ich za pomocą wymiennych ostrzy. Dzięki temu użytkownik nie musi korzystać z osobnej drukarki, a następnie ręcznie przenosić projektu do plotera i ustawiać go względem materiału.

Źródło: xTool

Najciekawszy z perspektywy AI jest ekosystem oprogramowania Atomm, z którym współpracuje urządzenie. Platforma oferuje narzędzia pomagające przygotować projekty nawet osobom bez doświadczenia graficznego. Użytkownik może opisać słowami, co chce stworzyć, albo przesłać własny obraz, a funkcje AI pomogą wygenerować projekt gotowy do dalszej edycji i wycięcia. Dostępne są również narzędzia do automatycznego usuwania tła ze zdjęć, tworzenia dekoracyjnych napisów oraz przekształcania obrazów w grafikę liniową, którą można wykorzystać w pracach kreatywnych.

Przykładowo, zdjęcie psa można zamienić w projekt naklejki, a zwykły rysunek lub odręczny napis przygotować do wycięcia na papierze czy folii. AI pomaga więc przejść od pomysłu lub materiału wejściowego do projektu cyfrowego, natomiast samo drukowanie, skanowanie i wycinanie wykonuje już urządzenie. To interesujące połączenie narzędzi generatywnych z fizycznym procesem tworzenia, które może ułatwić realizację własnych pomysłów w domu lub niewielkiej pracowni.

Dron Antigravity A1

Antigravity A1 to dron, który pozwala rejestrować obraz w 360 stopniach. Zamiast tradycyjnej kamery skierowanej w jedną stronę wykorzystuje dwa obiektywy umieszczone po przeciwnych stronach urządzenia. Rejestrują one całe otoczenie, a materiał może być zapisywany w rozdzielczości 8K. Dzięki temu pilot nie musi ustawiać kamery podczas lotu. Kadr można wybrać dopiero później, podczas edycji nagrania, przygotowując na przykład klasyczne ujęcie panoramiczne, widok z góry lub dynamiczne zbliżenie na wybrany fragment sceny.

Źródło: Antigravity

Ciekawym rozwiązaniem jest także efekt „niewidocznego drona”. Chociaż urządzenie znajduje się w centrum rejestrowanego obrazu, na gotowym nagraniu nie widać jego obudowy. Odpowiadają za to odpowiednie rozmieszczenie obiektywów oraz algorytmy łączenia obrazu, które scalają materiał z obu kamer i usuwają z kadru fragment zajmowany przez drona. Warto zaznaczyć, że nie jest to samo w sobie funkcja sztucznej inteligencji, lecz zaawansowane przetwarzanie obrazu.

AI odgrywa natomiast istotną rolę w systemach wspomagających lot. Antigravity A1 wykorzystuje przednie i dolne czujniki wizyjne oraz czujniki podczerwieni. Na podstawie zbieranych przez nie informacji algorytmy AI tworzą trójwymiarowy model otoczenia, który pomaga dronowi oceniać położenie przeszkód i reagować na nie podczas lotu. Technologie te wspierają również dynamiczne śledzenie obiektów oraz precyzyjne lądowanie. Dzięki temu urządzenie może nie tylko rejestrować obraz, ale także analizować przestrzeń, w której się porusza.

Przykładem wykorzystania tych możliwości jest funkcja Deep Track. Użytkownik wskazuje obiekt, który chce śledzić, a dron automatycznie podąża za nim, utrzymując go w kadrze. Może to być na przykład osoba jadąca na rowerze lub samochód. Połączenie śledzenia z nagrywaniem 360° daje dodatkową swobodę podczas montażu: nawet po zakończeniu lotu można zmienić perspektywę ujęcia i dostosować kompozycję nagrania.

Proteza Luke Arm

LUKE Arm to zaawansowana proteza bioniczna opracowana przez firmę DEKA. Naukowcy z Uniwersytetu Utah połączyli ją z interfejsem nerwowym BIOS Controller, który pozwala sterować mechaniczną dłonią za pomocą sygnałów pochodzących z układu nerwowego. Elektrody wszczepione w pozostałą część kończyny odbierają te sygnały i przekładają je na polecenia sterujące ruchami protezy.

System działa również w przeciwnym kierunku. Czujniki w protezie rejestrują kontakt z przedmiotami i siłę nacisku, a interfejs przekazuje odpowiednie informacje do nerwów użytkownika. Dzięki temu może on lepiej oceniać siłę chwytu. W rozwoju rozwiązania wykorzystywana jest także sztuczna inteligencja, która wspiera działanie systemu, zwiększając precyzję ruchów, zręczność i naturalność odczuwanych bodźców.

Avi Davidson, źródło: ECE, The University of Utah

Pierwszą osobą korzystającą z takiej protezy we własnym domu jest Alexander „Avi” Davidson, uczestnik rocznego badania klinicznego prowadzonego przez Uniwersytet Utah. Dzięki urządzeniu może między innymi pisać, grać w karty, przygotowywać posiłki i wykonywać czynności wymagające precyzyjnego chwytu. Test ma pomóc ocenić, jak neuroproteza sprawdza się w codziennym użytkowaniu. Sama proteza LUKE Arm jest dostępna komercyjnie, ale jej połączenie z bezpośrednim interfejsem nerwowym BIOS pozostaje na etapie badań.

Lumistar CARRY – robotyczny partner do treningu koszykówki

Samodzielny trening koszykówki często oznacza konieczność ciągłego zbierania piłek i powtarzania ćwiczeń bez bieżącej informacji o technice. Lumistar CARRY ma ułatwić takie treningi. To mobilne urządzenie wyposażone w mechanizm podający piłki oraz system czterech kamer, które obserwują zawodnika i tor lotu piłki. Robot rozpoznaje określone gesty, śledzi pozycję gracza i dostosowuje moment oraz kierunek podania, dzięki czemu może pełnić rolę treningowego partnera.

Źródło: Lumistar

Sztuczna inteligencja odpowiada przede wszystkim za analizę obrazu i ruchu. System ocenia technikę rzutu, uwzględniając między innymi pozycję ciała i sposób wykonywania ruchu, a także analizuje tor lotu piłki i skuteczność prób. Na tej podstawie tworzy statystyki i mapy rzutów, które pomagają wskazać obszary wymagające poprawy. Producent deklaruje również możliwość generowania spersonalizowanych planów treningowych na podstawie zebranych wyników.

CARRY może śledzić jednocześnie kilku zawodników i obsługuje różne tryby ćwiczeń. Projekt zadebiutował na targach CES 2026, a w lipcu ruszyła jego kampania na Kickstarterze. Urządzenie nie jest więc jeszcze przykładem długo obecnego na rynku sprzętu sportowego – producent zapowiada rozpoczęcie pierwszych dostaw w listopadzie 2026 roku.

Egzoszkielet Hypershell X

Hypershell X to lekki egzoszkielet zakładany w okolicy bioder i ud, zaprojektowany z myślą o osobach aktywnych fizycznie. Ma wspierać ruch podczas chodzenia, biegania, jazdy na rowerze czy wędrówek po wymagającym terenie. Urządzenie wykorzystuje silniki elektryczne, które wspomagają pracę nóg, zmniejszając wysiłek potrzebny do pokonywania dłuższych tras i wzniesień. Najnowsza seria obejmuje kilka modeli różniących się mocą i zakresem dostępnych trybów pracy.

Źródło: Hypershell

Za dostosowanie wspomagania do ruchu użytkownika odpowiada system HyperIntuition oparty na AI. Wykorzystuje dane z czujników, aby na bieżąco analizować sposób poruszania się i rodzaj terenu. Rozpoznaje między innymi zmianę tempa, rozpoczęcie marszu, zatrzymanie czy wejście na pochyłość, a następnie odpowiednio reguluje pracę silników. W odróżnieniu od prostego sterowania opartego na z góry ustalonych regułach system ma przewidywać kolejne fazy ruchu i płynniej dopasowywać siłę wspomagania do zmieniających się warunków.

Hypershell X jest już produktem dostępnym w Europie, również w Polsce. Producent rozwija jednak także zastosowania tej technologii poza celami rekreacyjnymi. W ramach programu HyperLIFT egzoszkielety są testowane przez zespoły poszukiwawczo-ratownicze, które pracują w wymagającym terenie i przez długi czas pozostają w ruchu. To przykład wykorzystania AI w urządzeniu, które nie zastępuje ludzkiego wysiłku, lecz ma go wspierać i lepiej dostosowywać się do możliwości użytkownika.

Festo GripperAI – robot, który sam dobiera sposób chwytania

W magazynach i zakładach produkcyjnych roboty często muszą przenosić przedmioty o różnych kształtach, rozmiarach i powierzchniach. W przypadku tradycyjnych systemów każda zmiana asortymentu może wymagać dodatkowego programowania lub dostosowania ustawień. Festo GripperAI ma ograniczyć tę konieczność. To oprogramowanie wykorzystujące sztuczną inteligencję, które pozwala robotom rozpoznawać nieznane przedmioty i samodzielnie określać, w jaki sposób najlepiej je podnieść.

Źródło: Festo

System analizuje obraz z kamery 3D, wyznacza optymalny punkt chwytu, a jeśli robot dysponuje kilkoma narzędziami, wybiera również odpowiedni chwytak. Może korzystać między innymi z przyssawek próżniowych i chwytaków mechanicznych. Gdy próba podniesienia przedmiotu się nie powiedzie, oprogramowanie ponownie oblicza punkt chwytu i podejmuje kolejną próbę. Całość działa lokalnie na komputerze przemysłowym, a samo rozwiązanie można integrować z różnymi typami robotów i systemów automatyzacji.

Jednym z przykładów zastosowania tej technologii jest współpraca Festo z firmą Würth, której centrum logistyczne obsługuje bardzo zróżnicowany asortyment, obejmujący także ciężkie elementy o masie do 20 kg. Robot wyposażony w system GripperAI dobiera odpowiednie narzędzia i przenosi produkty do opakowań wysyłkowych, odciążając pracowników wykonujących wcześniej te czynności ręcznie. Warto zaznaczyć, że rozwiązanie opracowane dla Würth było projektem pilotażowym, natomiast w 2026 roku Festo wprowadziło GripperAI jako szersze oprogramowanie przeznaczone do zastosowań przemysłowych.

Drobage – robot, który szuka i zbiera śmieci z pomocą drona

Sprzątanie terenów zielonych, brzegów rzek czy trudno dostępnych miejsc wymaga dużego nakładu pracy. Zespół studentów Politechniki Poznańskiej opracował projekt Drobage, który ma zautomatyzować część tych zadań. System składa się z dwóch współpracujących urządzeń: drona wyposażonego w kamerę oraz mobilnego robota naziemnego z ramieniem mechanicznym. Pierwszy przeszukuje teren z powietrza i lokalizuje odpady, a drugi dociera we wskazane miejsce i próbuje je podnieść.

Źródło: The James Dyson Award

Sztuczna inteligencja odpowiada za rozpoznawanie śmieci na obrazie z kamery drona. Wykryte obiekty są oznaczane, a ich lokalizacja przekazywana robotowi naziemnemu. Ten samodzielnie planuje trasę, omija przeszkody i wykorzystuje kamerę głębi oraz LiDAR do określenia położenia odpadów w przestrzeni. Podczas pracy ramienia system obserwuje chwytany przedmiot i na bieżąco koryguje ruch, a następnie sprawdza, czy udało się go podnieść. Całość może działać lokalnie, bez stałego połączenia z internetem.

Drobage jest na razie projektem badawczym, a nie gotowym urządzeniem przeznaczonym do sprzątania przestrzeni publicznych. Zespół zaprezentował go podczas konferencji ICRA 2026, jednej z najważniejszych imprez naukowych poświęconych robotyce. Dotychczasowe testy obejmowały między innymi nawigację i chwytanie przedmiotów w warunkach laboratoryjnych. Kolejnym etapem jest sprawdzenie całego systemu w terenie, gdzie robot będzie musiał radzić sobie z nierównym podłożem i nieprzewidywalnym otoczeniem.

Podsumowanie

Przedstawione przykłady pokazują, jak różnorodne zastosowania może mieć sztuczna inteligencja w urządzeniach i systemach fizycznych. Wspiera sterowanie protezami, analizuje ruch sportowców, pomaga robotom przemysłowym manipulować przedmiotami czy umożliwia współpracę drona z robotem sprzątającym. Część tych rozwiązań jest już dostępna na rynku, inne pozostają na etapie prototypów i badań.

Warto przy tym pamiętać, że nie każde urządzenie wykorzystujące AI jest w pełni autonomiczne. Sztuczna inteligencja najczęściej współpracuje z czujnikami, mechaniką i tradycyjnymi algorytmami sterowania, odpowiadając za wybrane zadania, takie jak rozpoznawanie obiektów, interpretowanie sygnałów czy dostosowywanie działania do zmieniających się warunków. Połączenie tych technologii pozwala tworzyć coraz bardziej wyspecjalizowane urządzenia, które mogą wspierać ludzi w pracy, aktywności fizycznej i codziennych czynnościach.